Το Διαμαντένιο Άλφα

κκκκηξγηξγφηξ


Στο «Διαμαντένιο Αλφα» οκτώ γυναίκες ανοίγουν τις κρύπτες της ψυχής τους και αποκαλύπτουν τις μοιραίες πορείες τους. Ολα αυτά που αποτέλεσαν τη ζωή τους τα κουβαλάει, βαρύ φορτίο, η αφηγήτρια σαν τελευταία της γενιάς της. «..δεν μπορείς να επιλέξεις τη φυλακή σου, την κτίσαν άλλοι πριν από σένα», λέει. Κάθε γενιά μεταβιβάζει στην επόμενη τα κρίματά της, οι αμαρτίες μεταφέρονται με το αίμα. Οι γυναίκες όμως στο Διαμαντένιο Αλφα παίρνουν την τύχη στα χέρια τους. Πολεμάν το Κακό με τα δικά του όπλα. Συνδετικός κρίκος και νήμα που διατρέχει όλο το μυθιστόρημα το δαχτυλίδι που περνάει από γενιά σε γενιά, «το φορώ και με φοράει, κύκλος σφιχτός που με ορίζει μην τύχει και ξεφύγω και περπατήσω σε δρόμους ελεύθερους». Κοινός τόπος και σκηνικό μαζί το κόκκινο σαλόνι, κολαστήριο ψυχών, αλλάζει χέρια, σπίτια και γενιές και γίνεται μάρτυρας όλων των σημαντικών στιγμών της οικογένειας. Μιας αστικής οικογένειας και της ηθικής της που αποδομείται σιγά σιγά με μυστικά και ψέματα. Που διατηρεί υποκριτικά την οικογενειακή επίπλαστη ισορροπία καμουφλάροντας εγωιστικές ανικανοποίητες ανάγκες και συγκρούσεις μη αναστρέψιμες. Γιατί το παρελθόν διεισδύει από αόρατες ρωγμές, κυριαρχεί ο ερωτισμός, ρέουν υπόγεια ρεύματα σκοτεινά, εφιάλτες από το παρελθόν στοιχειώνουν, η βία υπονομεύει κάθε έκκληση για αγάπη και για επαφή. Θα μπορέσουν οι ηρωίδες να αντιταχθούν και να επιβιώσουν; Με τι κόστος; Και πόσο μεγάλες θα είναι οι απώλειες; Είναι η ψυχογραφία μιας οικογένειας, οι κρυφοί μηχανισμοί της, ο παγίδες και τα αδιέξοδά της, μια χαρτογράφηση στο χώρο της γυναικείας ταυτότητας.